Bilmiyorum siz benim gibi misiniz? Değilsinizdir herhalde. Niye benim gibi olacaksınız zaten! Benim gibi olmanın bana bir yararı yok ki, size bir pansumanı olsun! Gel dikiz ki ben böyleyim. Bu bir yaratılış konumu. Herkes benim gibi olmak zorunda değil. Ve fakat benim gibi olmayanlar, hiç olmazsa kendileri gibi olabilseler! Ne gezer? Onlar da herkes gibiler…
Kaynak: Ferhan Şensoy / Eşeğin Fikri
Konuşulacak konular bittiğinde, ya da tekrara başladığında büyük bir ilaçtır tavla.
Kaç zamandır oynarım tavlayı, bıkmadan saatlerce oynarım kimi zaman. Şans yanımdayken keyifli, ortadayken heyecanlı, karşıdayken sinirli olurum çoğunlukla. Ama keyif alırım, karşımdakini kırmam sinirliyken, yenildiğimde kabullenirim bir miktar dalgayı.
Şimdilerde yine moda oldu tavla, hepbirlikte takıldığımız bir arkadaş grubunda oynuyoruz çok zamandır. Turnuvalar, birebir maçlar. Yanlış oynamalar, doğru oynamalar, sadece şanstı demeler, şanssızdım demeler, düşeşler, hepyekler…
Nihayetinde tüketilen zamanlar, kafalardan uçup giden döngüler, arada yeni bir konu bulunup oyuna ara verilip yapılan sohbetler. Hepsi günlük koşuşturmadan, belki bir takım sıkıntılardan uzaklaşmak için en basit ve eğlenceli yol bence.
İyi ki tavla var, iyi ki dostlar var…
Herkesin bir bloğu var, herkes birşeyler yazıyor ben neden yazmayayım zorlayıcı düşüncesi değil, düşündüklerimi, gözlemlediklerimi kendimce paylaştığım, “bana ait bir yer” olmasını istediğimden açtım bu siteyi.
Hergün, yüzlerce şey takılıyor gözüme, bir çoğuna sessizde olsa yorum yapıyorum. Bu yorumlar yine bana kalıyor, sessiz kalma haklarını kullanıyorlardı. Bugünden itibaren gözlemlerimin bu sessizliğine bir son vermeye karar verdim. Belki günlük, belki haftalık olacak buraya girdiğim yazılarım. Eskilerime de götüreceğim sizi, yeni gördüklerimede..
Dünyaya benim gözümle bakmak zordur, hepinize kolay gelsin!