Recep Fidan

Konuşulacak konular bittiğinde, ya da tekrara başladığında büyük bir ilaçtır tavla.

Kaç zamandır oynarım tavlayı, bıkmadan saatlerce oynarım kimi zaman. Şans yanımdayken keyifli, ortadayken heyecanlı, karşıdayken sinirli olurum çoğunlukla. Ama keyif alırım, karşımdakini kırmam sinirliyken, yenildiğimde kabullenirim bir miktar dalgayı.

Şimdilerde yine moda oldu tavla, hepbirlikte takıldığımız bir arkadaş grubunda oynuyoruz çok zamandır. Turnuvalar, birebir maçlar. Yanlış oynamalar, doğru oynamalar, sadece şanstı demeler, şanssızdım demeler, düşeşler, hepyekler…

Nihayetinde tüketilen zamanlar, kafalardan uçup giden döngüler, arada yeni bir konu bulunup oyuna ara verilip yapılan sohbetler. Hepsi günlük koşuşturmadan, belki bir takım sıkıntılardan uzaklaşmak için  en basit ve eğlenceli yol bence.

İyi ki tavla var, iyi ki dostlar var…